صفحه نمایش سلسله مینگ

پس از سلسله مینگ، صفحه های آویزان ظاهر شد که از کاربردی بودن صفحه نمایش ها فراتر رفت و به تزئینات خالص تبدیل شد.

می توان آن را به صفحه های صندلی و صفحه های اطراف تقسیم کرد.

صفحه صندلی: از دو قسمت صفحه نمایش و پایه تشکیل شده است. صفحه نمایش بینابینی قابل جابجایی است، با چوب سخت به عنوان قاب، و یک هسته صفحه نمایش در وسط. اکثر هسته های صفحه نمایش از حکاکی لاک، منبت، پشم دوزی، نقاشی، گلدوزی، تزئین شیشه و ... برای تزیین سطح استفاده می کنند. پایه نقش تثبیت کننده را ایفا می کند، ستون عمودی برای وارد کردن صفحه به شدت محدود شده است، دندان های ایستاده ستون عمودی را تثبیت می کنند، و بلوک صندلی افقی دارای صفحه نمایش داخلی است. پایه علاوه بر نیازهای کاربردی می تواند نقش تزئینی نیز داشته باشد. به طور کلی، خطی و کنده کاری اغلب برای بازتاب بینابینی اعمال می شود. با توجه به تعداد صفحه های بینابینی، صفحه های صندلی به تک فن (نوع بینابینی)، سه فن (نوع کوهستانی) و پنج فن تقسیم می شوند. علاوه بر این، یک صفحه نمایش کوچک نیز وجود دارد که به عنوان مبلمان روی میز و کیف قرار می گیرد. شکل آن دقیقاً مشابه صفحه صندلی تک فن است که به آن صفحه جوهرافشان یا صفحه میز نیز می گویند.

صفحه اطراف: از فن های صفحه نمایش با شماره زوج تشکیل شده است و می توان آن را تا کرد. به طور کلی تعداد فن ها 4، 6، 8 فن تا 12 فن می باشد. برای ثابت ماندن، فن صفحه نمایش معمولاً به شکل زیگزاگ روی زمین قرار می گیرد. صفحه اطراف از یک قاب صفحه و یک هسته صفحه تشکیل شده است. همچنین صفحه های صفحه ای شکل اطراف بدون قاب صفحه وجود دارد و هر فن توسط یک لولا صفحه نمایش به هم متصل می شود. علاوه بر قاب‌های سنتی چوب و بامبو، صفحه نمایش‌های مدرن نیز از فلز و آلیاژ آلومینیوم به عنوان قاب استفاده می‌کنند. هسته صفحه نمایش بیشتر از نایلون، چرم، پلاستیک، ابریشم رنگی و مواد دیگر ساخته شده است که از ویژگی های تازگی و سادگی برخوردار است. چند صفحه نمایش کوچک را می توان برای تزیین روی کنگ قرار داد که به آنها صفحه نمایش کانگ می گویند