فرآیند تاریخی ذرات زیست توده چیست؟

ذره چیست؟

سوخت های گلوله ای به عنوان یک گزینه گرمایش خانه تجدیدپذیر، پاک سوز و مقرون به صرفه در سرتاسر جهان اهمیت فزاینده ای پیدا می کنند. این یک محصول زیست توده تجدیدپذیر است -- معمولاً ضایعات چوب. میلیون‌ها نفر در اروپا و ایالات متحده از گلوله‌های چوب برای گرما در اجاق‌ها، شومینه‌ها، کوره‌ها و دیگ‌ها استفاده می‌کنند. گلوله ها را می توان در کاربردهای صنعتی و تولید برق به عنوان جایگزین یا مکمل زغال سنگ در پروژه های تولید همزمان استفاده کرد. همچنین می توان از سوخت گلوله های چوب برای گرمایش در مکان های بزرگ مانند مدارس و زندان ها استفاده کرد. گلوله ها در سراسر جهان ساخته می شوند و به طور فعال در سراسر مرزها تجارت می شوند. به طور خلاصه، سوخت گلوله راهی برای تبدیل میلیون ها محصول زائد به انرژی است.

چوب سوخت، گلوله های چوب، تراشه های چوب، کاغذهای باطله و بسیاری دیگر از محصولات کشاورزی و فرعی را می توان برای تولید انرژی استفاده کرد و همگی سوخت های زیست توده هستند. قابل توجه ترین چیز در مورد زیست توده تجدید پذیری آن است. سوخت‌های ذرات دارای قوام و کارایی سوخت قابل‌توجهی هستند که منجر به کسر کوچکی از انتشار ذرات می‌شود. مشعل های ذرات به تمام مشعل های سوخت جامد برای کمترین انتشار ذرات مجهز شده اند. با مدیریت صحیح کشاورزی، زیست توده عملاً نامحدود است و ثابت شده است که قیمت آن نسبت به سوخت‌های فسیلی پایدارتر است.

تاریخچه ذرات

سوئد، اروپا

استفاده از گلوله های زیست توده برای تولید انرژی به دهه 1970 برمی گردد، زمانی که پس از بحران انرژی به دنبال جایگزینی برای سوخت های فسیلی بود. در این زمان، تکنیک‌های مورد استفاده برای تولید گلوله‌های خوراک دام برای تطبیق با مواد چوبی متراکم‌تر بهبود یافته بود. سوئد به دلیل صنعت چوب برجسته، تمایل به افزایش استقلال انرژی و تعهد به حفظ محیط زیست یکی از پیشگامان این صنعت است.

تولید گلوله چوب سوئدی در اواخر دهه 1970 با تصمیم به ساخت کارخانه گلوله در مولا آغاز شد. این کارخانه در نوامبر 1982 شروع به تولید کرد، اما به زودی با مشکلاتی مواجه شد زیرا هزینه ها بسیار بیشتر از بودجه تعیین شده بود. تجهیزات برای تغییر دیگ بخار نفتی به دیگ سوخت گلوله ای است. اما راندمان پایین است، و نه فقط به دلیل کیفیت پایین ذرات. در سال اول مواد اولیه عمدتاً پوست بود. محتوای خاکستر ذرات معمولاً 2.{4}} درصد است. کارخانه مورا در سال 1986 بسته شد.

یک کارخانه گندله در سال 1984 در وارگاردا ساخته شد و در سال 1989 تعطیل شد. آخرین مالک کارخانه گروه ولوو بود. در سال 1987 اولین کارخانه گندله سازی مواد خشک در کیل ساخته شد که ظرفیت آن سالانه 3،{4}} تن بود. این کارخانه هنوز در حال فعالیت است و قدیمی ترین کارخانه شیمیایی تجاری در سوئد است.

در اوایل دهه 1990، دولت سوئد پیشنهادی برای مالیات بر سوخت های فسیلی ارائه کرد. همچنین انتشار دی اکسید کربن را محدود می کند. در کوتاه‌مدت، سوزاندن سوخت‌های فسیلی بی‌سود می‌شود و سوخت‌های زیستی برای پر کردن شکاف انرژی وارد آن می‌شوند. این یک نقطه عطف بود که شروع افزایش سریع استفاده از گلوله های چوبی بود.

ابتکارات انرژی پاک مشابهی در سایر نقاط اروپا ظاهر می شود. در نتیجه، اروپا به یک رهبر در مصرف گلوله های زیست توده تبدیل شده است. گلوله ها را می توان با کامیون تحویل داد و مستقیماً در یک انبار مسکونی ذخیره کرد، مشابه روشی که بنزین به پمپ بنزین وارد می شود. علاوه بر گرمایش منازل مسکونی، تعداد فزاینده‌ای از نیروگاه‌های اروپایی از ذرات زیست توده برای تولید برق، در میان سایر کاربردهای صنعتی استفاده می‌کنند.

· آمریکای شمالی

صنعت سوخت گلوله‌های چوبی قبلاً در اواسط-1980 با گسترش اجاق‌های گلوله‌های چوبی مسکونی ظهور کرده بود. این دستگاه برای کاهش انتشار ذرات بسیار کمتر از الزامات انتشار گازهای گلخانه ای جدید آژانس حفاظت از محیط زیست (EPA) طراحی شده است و روش های گرمایش چوب خودکار و راحت را در اختیار مصرف کنندگان قرار می دهد. فروش اجاق گاز پلت در اوایل دهه 1990 به سرعت افزایش یافت و در سال 1994 به اوج خود رسید. بعدها، با ظهور اجاق گاز طبیعی، رشد به تدریج کاهش یافت. فروش سوخت گندله از منحنی تقاضا برای کوره های گندله مسکونی پیروی می کند. در این دوره، کاربری مسکونی حدود 95 درصد و بقیه برای مصارف صنعتی بوده است.

در سال 1984، دو کارخانه گلوله در شمال غربی اقیانوس آرام راه اندازی شد. اکثر کارخانه های تولید گندله در اختیار شرکت های کوچک هستند. با این حال، اخیراً گلوله‌های بزرگ زیادی برای مقابله با افزایش تقاضا از سوی اروپا ساخته شده‌اند که به مقصد اصلی صادرات گلوله از کانادا و ایالات متحده تبدیل شده است.

مواد مورد استفاده معمولاً براده های چوب است. تراشه ها و چیپس ها به مقدار کم استفاده می شوند. این صنعت از تعدادی آسیاب مستقل تشکیل شده است که تنها تجارت آنها تولید گلوله است که بخشی از سایر شرکت های فرآوری چوب نیز می باشد. این مشاغل مستقل مواد خام را در بازار آزاد خریداری می کنند و اغلب تولیدکنندگان بزرگتری هستند.

صنعت گلوله های چوبی از کارخانه ای به کارخانه دیگر به کندی رشد کرد. بسیاری از کارخانه ها به یک دوره تنظیم مشخصات 6-18 ماهه نیاز دارند. مرحله راه اندازی طولانی مدت به دلیل عوامل مختلفی از جمله: تغییر در مواد اولیه، طراحی و مهندسی نامناسب، استفاده از تجهیزات قدیمی یا نامناسب در اندازه و مدیریت و کارگران بی تجربه بود. با این حال، با بلوغ صنعت و بهبود شرایط، معمولاً شرکت‌ها قبل از ورود به صنعت تحقیق می‌کنند، شرکت‌های تجهیزات/مهندسی طراحی و نصب بهتر کارخانه، تجهیزات بهبودیافته و اطلاعات و کمک‌های دیگر تولیدکنندگان ذرات را ارائه می‌دهند.

علاوه بر کارخانه های بزرگ تولید ذرات، برخی افراد خوداشتغال نیز به ویژه در مناطق روستایی وجود دارند که با ماشین آلات کوچک ذرات خود را تولید می کنند. این راهی برای خودکفایی، رفع نیازهای کاربران در منطقه اطراف، و راهی برای کسب منافع اقتصادی از زباله های موجود است.